Open Letter Concerning the Invitation of Lahav Shani to perform at BOZAR

FR and NL below

ENGLISH

Subject: Open Letter Concerning the Invitation of Lahav Shani to perform at BOZAR

To the Directors and Programming Team of BOZAR Centre for Fine Arts,

We, the undersigned artists, cultural workers, academics, organisers, as well as members of solidarity movements including BACBI (Belgian Academic &Cultural Boycott of Israël), BDS (Boycott, Divestment and Sanctions), Towards Apartheid Free Zones, Caddy for Palestine, AJAB (Anti-Zionist Jewish Alliance Belgium) and Een Andere Joodse Stem  write to express our strong opposition to BOZAR’s decision to host Israeli conductor Lahav Shani and the Munich Philharmonic in Brussels this November.

Lahav Shani built his international career through the platform of the Israel Philharmonic Orchestra and today serves as one of its principal international representatives. His invitations to conduct major orchestras around the world, including the Munich Philharmonic, cannot be separated from the institutional and cultural diplomacy role the orchestra plays on behalf of the Israeli state.

At a moment when Palestinians in Gaza continue to endure mass displacement, bombardment, starvation, and the systematic destruction of civilian life and infrastructure — in a case the International Court of Justice has recognised as plausibly constituting genocide — cultural institutions cannot continue to operate as though politics and culture exist in separate spheres. 

The ongoing assault on Gaza and the West Bank, alongside Israeli military aggression against Southern Lebanon and Iran, has been widely condemned by human rights organisations and legal scholars as involving grave violations of international law and possible war crimes. These circumstances demand concrete forms of international accountability and solidarity.

We believe that cultural institutions have an ethical responsibility to respond to these conditions not with silence or neutrality, but with principled action.

The Palestinian-led call for Boycott, Divestment and Sanctions (BDS), issued in 2005 by the broadest coalition of Palestinian civil society organisations, asks international institutions and individuals to refrain from supporting Israeli state institutions and forms of cultural normalisation that obscure or whitewash ongoing oppression. Cultural boycott is a non-violent strategy rooted in internationalist traditions of solidarity, including the cultural boycott mobilised against apartheid South Africa.

This call is not directed at individuals on the basis of identity or nationality. In the case of Lahav Shani, the boycott concerns his central role as Music Director of the Israel Philharmonic Orchestra, even as he appears in Brussels as a guest conductor of the Munich Philharmonic. 

The boycott recognises the role that cultural institutions and internationally celebrated platforms, such as Bozar, can play in normalising state violence while Palestinian artists, musicians, writers, dancers, and cultural workers are being silenced, displaced, imprisoned, or killed. And while key infrastructure, such as theatres, universities, libraries and schools are destroyed.

At a time when extraordinary measures are required in response to the ongoing destruction of Palestinian life and culture, presenting such figures on prominent international stages risks contributing to a climate of business-as-usual. The question is not whether music should be political; it is whether cultural institutions are willing to acknowledge the political realities in which they already operate.

We therefore call on BOZAR to reconsider this invitation and to engage seriously with the growing international demands from artists and cultural workers who refuse complicity with apartheid, occupation, and mass violence.

We also call on BOZAR to open meaningful dialogue with Palestinian artists and cultural organisations, and with the many members of the Belgian and international arts community who are demanding ethical accountability from publicly funded cultural institutions, such as the ANGA (Art not genocide alliance) organized protests at the recent Venice Biennale, where the jury refused to normalize the presence of Israeli and Russian pavilions.

As artists and cultural workers ourselves, we recognise the importance of cultural exchange, artistic freedom, and international dialogue. Yet such values cannot be separated from questions of justice, dignity, and material conditions of survival. There can be no genuine cultural exchange while Palestinian cultural life is being systematically destroyed.

We urge BOZAR to take a clear ethical position and to stand on the side of international law, human rights, and solidarity.

Signed,

BACBI (Belgian Academic &Cultural Boycott of Israël)

BDS (Boycott, Divestment and Sanctions)

Towards Apartheid Free Zones

Caddy for Palestine

AJAB (Anti-Zionist Jewish Alliance Belgium) 

Een Andere Joodse Stem 

 _________________________________ 

VERSION FRANCAISE

Objet : Lettre ouverte concernant l’invitation de Lahav Shani pour une performance au BOZAR

À l’attention de la direction et de l’équipe de programmation du Centre des Beaux-Arts BOZAR

Nous, artistes, travailleur.euses culturels, universitaires, organisater.ices, ainsi que membres de mouvements de solidarité, notamment BACBI (Belgian Academic &Cultural Boycott of Israël), BDS (Boycott, Divestment and Sanctions), Towards Apartheid Free Zones, Caddy for Palestine, AJAB (Anti-Zionist Jewish Alliance Belgium) et Een Andere Joodse Stem, vous écrivons pour exprimer notre vive opposition à la décision de BOZAR d’accueillir le chef d’orchestre israélien Lahav Shani et l’Orchestre philharmonique de Munich à Bruxelles en novembre prochain.

Lahav Shani a bâti sa carrière internationale grâce à la plateforme que lui a offerte l’Orchestre philharmonique d’Israël et en est aujourd’hui l’un des principaux représentants internationaux. Ses invitations à diriger de grands orchestres à travers le monde, dont l’Orchestre philharmonique de Munich, ne peuvent être dissociées du rôle de diplomatie institutionnelle et culturelle que joue cet orchestre au nom de l’État israélien.

À l’heure où les Palestiniens de Gaza continuent de subir des déplacements massifs, des bombardements, la famine et la destruction systématique de la vie civile et des infrastructures — dans un contexte que la Cour internationale de justice a reconnu comme pouvant constituer un génocide —, les institutions culturelles ne peuvent continuer à fonctionner comme si la politique et la culture existaient dans des sphères distinctes.

Les attaques en cours contre Gaza et la Cisjordanie, ainsi que l’agression militaire israélienne contre le Sud-Liban et l’Iran, ont été largement condamnées par les organisations de défense des droits humains et les juristes comme constituant de graves violations du droit international et d’éventuels crimes de guerre. Ces circonstances exigent des formes concrètes de responsabilité et de solidarité internationales.

Nous estimons que les institutions culturelles ont la responsabilité de répondre à ces conditions non pas par le silence ou la neutralité, mais par une action fondée sur des principes éthiques.

L'appel au boycott, au désinvestissement et aux sanctions (BDS) lancé par les Palestiniens, publié en 2005 par la plus large coalition d'organisations de la société civile palestinienne, demande aux institutions internationales et aux individus de s'abstenir de soutenir les institutions de l'État israélien et les formes de normalisation culturelle qui masquent ou blanchissent l'oppression en cours. Le boycott culturel est une stratégie non violente ancrée dans les traditions internationalistes de solidarité, notamment le boycott culturel mobilisé contre l'apartheid en Afrique du Sud.

Cet appel ne vise pas des individus sur la base de leur identité ou de leur nationalité. Dans le cas de Lahav Shani, le boycott concerne son rôle central en tant que directeur musical de l’Orchestre philharmonique d’Israël, alors même qu’il se produit à Bruxelles en tant que chef invité de l’Orchestre philharmonique de Munich.

Le boycott reconnaît le rôle que les institutions culturelles et les plateformes de renommée internationale, telles que Bozar, peuvent jouer dans la normalisation de la violence d’État alors que des artistes, musiciens, écrivains, danseurs et travailleurs culturels palestiniens sont réduits au silence, déplacés, emprisonnés ou tués. Et alors que des infrastructures essentielles, telles que les théâtres, les universités, les bibliothèques et les écoles, sont détruites.

À un moment où des mesures extraordinaires s’imposent face à la destruction continue de la vie et de la culture palestinienne, présenter de telles personnalités sur des scènes internationales de premier plan risque de contribuer à un climat de « business as usual ». La question n’est pas de savoir si la musique doit être politique ; il s’agit de savoir si les institutions culturelles sont disposées à reconnaître les réalités politiques dans lesquelles elles opèrent déjà.

Nous appelons donc BOZAR à reconsidérer cette invitation et à s’engager sérieusement face aux revendications internationales croissantes des artistes et des travailleurs culturels qui refusent toute complicité avec l’apartheid, l’occupation et la violence de masse.

Nous appelons également BOZAR à ouvrir un dialogue constructif avec les artistes et les organisations culturelles palestiniens, ainsi qu’avec les nombreux membres de la communauté artistique belge et internationale qui exigent une responsabilité éthique de la part des institutions culturelles financées par des fonds publics, à l’instar des manifestations organisées par l’ANGA (Art not genocide alliance) lors de la récente Biennale de Venise, où la jury a refusé de normaliser la présence des pavillons russe et israélien.

En tant qu’artistes et travailleurs culturels nous-mêmes, nous reconnaissons l’importance des échanges culturels, de la liberté artistique et du dialogue international. Pourtant, ces valeurs ne peuvent être dissociées des questions de justice, de dignité et des conditions matérielles de survie. Il ne peut y avoir de véritable échange culturel tant que la vie culturelle palestinienne est systématiquement détruite.

Nous exhortons BOZAR à adopter une position éthique claire et à se ranger du côté du droit international, des droits humains et de la solidarité.

Signé,

BACBI (Belgian Academic &Cultural Boycott of Israël)

BDS (Boycott, Divestment and Sanctions)

Towards Apartheid Free Zones

Caddy for Palestine

AJAB (Anti-Zionist Jewish Alliance Belgium) 

Een Andere Joodse Stem 

 _________________________________

NEDERLANDSE VERSIE

Betreft: Open brief naar aanleiding van de uitnodiging van Lahav Shani in BOZAR.

Aan de directie en de programmatoren van BOZAR, Centrum voor Schone Kunsten,

Wij, de ondergetekende kunstenaars, cultuurwerkers, academici, organisatoren en leden van solidariteitsbewegingen, waaronder BACBI (Belgian Academic and Cultural Boycott of Israel), BDS (Boycott, Divestment and Sanctions), Towards Apartheid Free Zones, Caddy for Palestine, AJAB (Anti-Zionist Jewish Alliance Belgium) en Een Andere Joodse Stem schrijven u om ons krachtig verzet uit te spreken tegen de beslissing van BOZAR om de Israëlische dirigent Lahav Shani en het Filharmonisch Orkest van München in november in Brussel te ontvangen.

Lahav Shani heeft zijn internationale carrière opgebouwd via het platform van het Israel Philharmonic Orchestra en fungeert vandaag de dag als een van de belangrijkste internationale vertegenwoordigers daarvan. Zijn uitnodigingen om grote orkesten over de hele wereld te dirigeren, waaronder het Münchener Philharmoniker, kunnen niet los worden gezien van de institutionele en culturele diplomatieke rol die het orkest namens de Israëlische staat vervult.

Op een moment waarop Palestijnen in Gaza nog steeds te maken hebben met massale ontheemding, bombardementen, hongersnood en de systematische vernietiging van het burgerleven en de infrastructuur – in een zaak die door het Internationaal Gerechtshof is erkend als mogelijk genocide – kunnen culturele instellingen niet blijven functioneren alsof politiek en cultuur in afzonderlijke sferen bestaan.

De aanhoudende aanval op Gaza en de Westelijke Jordaanoever, naast de Israëlische militaire agressie tegen Zuid-Libanon en Iran, is door mensenrechtenorganisaties en rechtsgeleerden op grote schaal veroordeeld als een ernstige schending van het internationaal recht en het mogelijk plegen van oorlogsmisdaden. Deze omstandigheden vragen om concrete vormen van internationale verantwoordelijkheid en solidariteit.

Wij zijn van mening dat culturele instellingen een ethische plicht hebben om op deze omstandigheden te reageren, niet met stilzwijgen of neutraliteit, maar met principieel handelen.

De door Palestijnen geleide oproep tot Boycot, Desinvestering en Sancties (BDS), die in 2005 werd gelanceerd door de breedste coalitie van Palestijnse maatschappelijke organisaties, vraagt internationale instellingen en individuen om af te zien van steun aan Israëlische staatsinstellingen en vormen van culturele normalisatie die de voortdurende onderdrukking verhullen of verdoezelen. Culturele boycot is een geweldloze strategie die geworteld is in internationalistische tradities van solidariteit, waaronder de culturele boycot die werd gemobiliseerd tegen het apartheidsregime in Zuid-Afrika.

Deze oproep is niet gericht tegen individuen op basis van identiteit of nationaliteit. In het geval van Lahav Shani betreft de boycot zijn centrale rol als muziekdirecteur van het Israel Philharmonic Orchestra, ook al treedt hij in Brussel op als gastdirigent van het Münchener Philharmoniker.

De boycot erkent de rol die culturele instellingen en internationaal gerenommeerde podia, zoals Bozar, kunnen spelen bij het normaliseren van staatsgeweld, terwijl Palestijnse kunstenaars, muzikanten, schrijvers, dansers en cultuurwerkers het zwijgen wordt wordt opgelegd, verdreven worden, gevangengezet of vermoord. Terwijl essentiële infrastructuur, zoals theaters, universiteiten, bibliotheken en scholen, wordt vernietigd.

In een tijd waarin buitengewone maatregelen nodig zijn als reactie op de voortdurende vernietiging van het Palestijnse leven en de Palestijnse cultuur, dreigt het presenteren van dergelijke figuren op prominente internationale podia bij te dragen aan een klimaat van ‘business as usual’. De vraag is niet of muziek politiek moet zijn; de vraag is of culturele instellingen bereid zijn de politieke realiteit te erkennen waarin ze al opereren.

We roepen BOZAR daarom op om deze beslissing te heroverwegen en serieus in te gaan op de groeiende internationale eisen van kunstenaars en cultuurwerkers die weigeren medeplichtig te zijn aan apartheid, bezetting en massaal geweld.

We roepen BOZAR ook op om een zinvolle dialoog aan te gaan met Palestijnse kunstenaars en culturele organisaties, en met de vele leden van de Belgische en internationale kunstgemeenschap die ethische verantwoordelijkheid eisen van door de overheid gefinancierde culturele instellingen, net zoals ANGA (Art not genocide alliance) die protesten organiseerde tijdens de recente Biënnale van Venetië, waar de jury weigerde de aanwezigheid van het Israëlische en Russische paviljoen te normaliseren.

Als kunstenaars en cultuurwerkers erkennen wij het belang van culturele uitwisseling, artistieke vrijheid en internationale dialoog. Toch kunnen dergelijke waarden niet los worden gezien van kwesties als rechtvaardigheid, waardigheid en materiële overlevingsvoorwaarden. Er kan geen sprake zijn van echte culturele uitwisseling zolang het Palestijnse culturele leven systematisch wordt vernietigd.

Wij dringen er bij BOZAR op aan een duidelijk ethisch standpunt in te nemen en zich te scharen aan de kant van het internationaal recht, de mensenrechten en de solidariteit.

Ondertekend,

BACBI (Belgian Academic &Cultural Boycott of Israël)

BDS (Boycott, Divestment and Sanctions)

Towards Apartheid Free Zones

Caddy for Palestine

AJAB (Anti-Zionist Jewish Alliance Belgium) 

Een Andere Joodse Stem